4.18.2016

అ(స)క్రమ సంబంధం - సామాన్యగారు రాసిన కథ "కమిలిని" కథకి చిన్న ముక్తాయింపు

మనం లేకపోతే కోడి కుయ్యదు లేదా అవతల మనిషి బతకలేడు మనగురించి తపిస్తారు అన్నది ఎంత హాస్యాస్పదమో.. మనల్ని ఎవరో అమితంగా ప్రేమించేస్తున్నారు అన్నది కూడా అంతే హాస్యాస్పదం.  సంబంధం లేని ఇద్దరి వ్యక్తులు ప్రేమించుకోవడం కాదు కామించుకోవడమే.. స్నేహం , ప్రేమ అన్నీ ట్రాష్.... 

*****

సామాన్యగారు రాసిన కథ "కమిలిని"  భర్తకి తాను పతివ్రతని కాదు అని ఉత్తరం రాయడం... తానేవిధంగా ఇంకో మనిషికి ఆకర్షితురాలిని అయింది అన్నది తెలియజేయడం క్షమించమని తనకి మునుపటి ప్రేమని అందించమని కథా సారాంశం. కథగా ఉన్నతమయిన కథ అందరికీ ఇది. కాని వాస్తవంగా మన మహిళలే సవాలక్ష మాటలు తూటాల్ల పొడిచే కథ. పైగా కథలో భర్తకి ఉత్తరం కథా పరంగా తరువాత జరిగేది కూడా భర్త  క్షమించేస్తాడు... ఇక్కడ కథలో బార్య కాబట్టి ఆడవాళ్ళు అంటే అణగదొక్కడం అణగారిపోవడం అనే ఒక భావన అందరిలో ఉంది కాబట్టి క్షమించడం లేదా క్షమిస్తావా అని అడగడం లాంటి పదాలు వచ్చాయి మరి అదే మగవాడు చేస్తే... బార్యకి చెప్పక్కరేలేదా అదే అడగక్కర్లేదా? అది వాళ్ళ మగతనానికి ఒక గొప్ప ప్రశంసగా అనుకోవాలా.... సరే కథలో ఈ వైపు వాదం లేదు కాబట్టి ఇది వదిలేద్దాము. 

అసలు స్త్రీ ఇంకో పురుషుడికి ఆకర్షితురాలు ఎందుకవుతుంది? 

తన బార్య తనని నిర్లక్ష్యం చేస్తోంది లేదా తన మీద ఆధిపత్యం చూపిస్తోంది అన్నప్పుడు పురుషుడు ఇంకో స్త్రీ వైపు చూస్తాడు లేదా తన ఇగోని తృప్తి పరుచుకోడానికో ఇంకో స్త్రీ పట్ల అకర్షితుడు అవుతాడు అంతేకాని ప్రేమిస్తాడు అన్నది .1% వరకే నిజం నా దృష్టిలో. 

అదే స్త్రీ విషయంలో కూడా జరిగుతుంది తన భర్త ఉద్యోగ పరంగానో లేద పనివత్తిడి పరంగానో లేదా మరోవిధమయిన కారణాలో బార్యకి దూరం అయినప్పుడు అదే మానవశరీరం అదే జీవన విధానం కాబట్టి,ఆమె ప్రత్యేకంగా ఎక్కడినుండో ఊడిపడలేదు ఆమె మనసుకి కోరికలు, ఆలోచనలు, అభిప్రాయలు ఉంటాయి కాబట్టి  తనకి ఉపశమనం ఒక తోడు కావాలన్న భావన కలుగుతుంది, అలాంటప్పుడు దూరపు కొండల ఆవల ఉన్న భర్త కన్న దగ్గర్లో తలుపు వాకిట ఉన్న మనిషి పై ఆకర్షణ  కలగడం.   స్త్రీకి అయినా పురుషుడికయినా  ఉరికే వయసుకి గిరి గీస్తే ఆగదు. ఎలాంటప్పుడు ఆగుతుంది అంటే ఈ క్షణం నువ్వు లేకపోతే నేను లేను అన్న భావన ఒకరిపై ఒకరికి కలగజేయాలి, మరణం కూడ మనల్ని వేరు చేయదు అన్నంత ప్రేమ ఇద్దరిలో ఉండేట్టయితే తలుపువాకిట కాదు కదా వచ్చి మంచం మీద కూర్చున్న వాడిని చూసి కూడా చలించదు స్త్రీ.   స్త్రీ పరంగా స్త్రీలందరి వైపునుండి వకాల్త తీసుకుని మరీ చెప్తున్నా... స్త్రీ కి కేవలం శృంగారం అవసరం లేదు... ప్రేమ కావాలి తనతో పాటే నడిచేవాళ్ళు ఉండాలి.. ఇక్కడ తనతో పాటే నడవడం అంటే అడుగులకి మడుగులు వత్తడం కాదు..నా ప్రాణానికి నీ ప్రాణం అడ్డు లేదా నీకోసమే నేను అని చెప్పగలిగే ప్రేమ కావాలి. 

ఇద్దరూ సంతోషంగా ఉండాలి, ఇద్దరు ప్రపంచాన్ని మరిచిపోవాలి బాధ్యతలని ఆనందంగా పంచుకోగలగాలి. బాధల్ని ఒకరికొకరం ఉన్నామని ఉపశమనం కలగజేసుకోవాలి. నీవు లేకపోతే నేను లేను అన్నంత దృఢంగా ఉంటే ఆ భర్తకి కాని ఈ బార్యకి కాని క్షమించమని ఉత్తరాలు రాసే అవకాశం రాదు. ముఖ్యంగా ఇలాంటి కథలు ఉత్తమమయినవి ఉన్నతమయినవి అనే కన్నా ఈ కథలు రాసే అవకాశం కూడా ఉండకుండా బార్య భర్తలిరువురు ఉండాలన్నది నా ఆలోచన. 

ఒకవేళ ఇరువురు ఎవరి వృత్తిపనుల్లో వారుండి కనీస దాంపత్య జీవితాన్ని కూడా  ఆనందించలేకపోతున్నారు అంటే పైన సామాన్య గారు రాసిన కథ క్షమించమని అడిగేదాకా రావాల్సినదేమి కాదు ఇరువురు   వారికి తోచిన విధంగా వారు సంతోష పడుతున్నారు అంతే... బార్య భర్తలిరువురి మధ్య ఏ అరమరికలు లేకుండా సంతోషంగా సంసారిక జీవనం కొనసాగిస్తూ బార్య కాని భర్త కాని తప్పుటడుగు వేస్తే అది అక్రమమే.... కాదు, అనివార్య కారణాల వల్ల సరి అయిన దాంపత్య జీవనం కొనసాగించలేకపోతున్నారు అంటే బంధాలన్ని అ(స)క్రమ సంబంధాలవైపు దారితీస్తాయి. అలాకాక  ఒకవేళ వారిరువురి మధ్య ప్రేమ కనక ప్రాణం ఇచ్చేంతగా ఉంటే ఎలా ఉన్నా అసలేమి లేకపోయినా మండుటెండలో కూడా ఇరువురు నడిరోడ్ మీదయినా సరే సంతోషంగా గడపచ్చు. 

సామాన్య గారు  రాసిన కమిలిని కథ మీ కోసం




No comments:

Post a Comment

Loading...