Showing posts with label సందేహాలు. Show all posts
Showing posts with label సందేహాలు. Show all posts

9.11.2009

నాకో సందేహం!!!!!


"అసలు సందేహం రాని వాడి కంటే.. సందేహం వచ్చి, అడగని వాడు మూర్ఖుడట"

ఇది ఎంతవరకు నిజమో కాని నాకో చిన్న సందేహం గత వారం రోజులుగా పురుగు తొలిచినట్లు తొలిచేస్తోంది. మనకెందుకులే అని వదిలేద్దామనుకొన్నా కాని, మనసు తీర్చేసుకోవాలి అని మరీ భీష్మించుకొని కూర్చునే సరికి ఇక మీ ముందు పెట్టడం తప్పడంలేదు,. సందేహం అడిగే ముందు చిన్న ఉప్పొధ్ఘాతం.
****

నేను బ్లాగు వ్రాసే కొత్తలో ఇంకా నా వ్రాతల గురించి నాకే తెలియని రోజుల్లో, నేను చాలా గొప్పగా వ్రాసేస్తానని, నన్ను అకాశానికెత్తేసి, నా కాళ్ళు నేల మీద నిలవకుండా, కళ్ళు నెత్తికెక్కాలా కిక్కెక్కించి , "అబ్బే ఇది చాలా చిన్న విషయమండి, మీరింకా ఎదిగిపోగలరు" (అప్పటికే ఎదిగిపోయా ఎత్తు, బరువులో కూడా... :)) అని మరి కాస్త ఉబ్బించేసి, చెట్టు కొమ్మ మీద ధీమగా కూర్చొన్నప్పుడు రాజకీయం మొదలెట్టి కొమ్మని నరకడం మొదలెట్టారు, అందులో మచ్చుకి, ఒక అద్భుతమైన కథ రాసేస్తే, దానిని పేరున్నవారి
పేరుతో ప్రచురించేస్తే (మనకి పేరు లేదన్న విషయం అప్పటికింకా అవగాహన రాలేదులెండి, కాళ్ళు నేలమీద కాదుగా ఉన్నవి) తరువాత నెమ్మదిగా ఇంకా ఇంకా ఎత్తుకు ఎదిగిపోవచ్చన్న ఆశని కల్పించారు కొంతమంది నా శ్రేయోభిలాషులు(???) .

ఆ సంధర్భంలో కొన్ని తప్పక ఆచరించవలిసిన నియమాలు, నిబంధనలు చెప్పారు (నేనేదో గొప్పకథ రాసేస్తానన్న భ్రమలో). కథ ఇంతకు ముందు, బ్లాగుల్లో కాని, ఇంకేవిధమైన వెబ్ పత్రికల్లో కాని వచ్చి ఉండకూడదు, పూర్తిగా నాకు మాత్రమే సంబంధించినది అయి ఉండాలి.. ఇలా ఇలా ఒక హామి పత్రంలా ......ఇంకా ఇలా....

నిబంధనలు

  • రచనలు రచయితల స్వంత రచనలై ఉండాలి. తమ స్వంతం కాని రచనలను సమర్పించరాదు. స్వంత రచనలలో ఇతర రచయితలకు కాపీహక్కులున్న భాగాలను వాడినట్లైతే ఆ విషయాన్ని రచనలలో తెలియపరచాలని మనవి. సమీక్షలకు ఇది వర్తించదు.

  • ఇతర వెబ్ పత్రికలలోగానీ, అంతర్జాలంలో మరెక్కడైనాగానీ ప్రచురించినవి, ప్రచురణ కోసం సమర్పించినవి అయిన రచనలను పంపించరాదు.

  • ఇందులో ప్రచురించిన వ్యాసాలను, ప్రచురించిన రెండు వారాల తరువాత రచయితలు తిరిగి తమ స్వంత వెబ్ సైట్లలో ప్రచురించుకోవచ్చు. అయితే ఇతర వెబ్ పత్రికలలో ప్రచురించరాదు.
*******

సరె ఇప్పుడు అసలు విషయానికి వద్దాము. ఆమధ్య ఎదో పత్రికలో చదువుతున్న వ్యాసం చూసేసరికి "ఎక్కడో చదివాను.... ఎక్కడో చదివాను..." అని బుఱ్ఱ బద్దలుకొట్టుకొని ఒకసారి వెబ్ పత్రికలన్నీ తిరగేసి మరగేసి చదివితే తెలిసింది పురాతన కాలంలో ఒక వెబ్ పత్రికలో ప్రచురించపడ్డ వ్యాసమది. ఎవరిది, ఎక్కడ, ఎందుకు అనే ప్రశ్నల కన్నా .. నా సందేహం తీర్చుకోడం ముఖ్యం. మరి పత్రికలకి సంబంధించిన పెద్దలు ..... పెద్దమనసు చేసుకొని తీరుస్తారని....

1. మరలా ఎక్కడో వెబ్ పత్రికలలోనో/ ప్రింటెడ్ పత్రికలలోనో ప్రచురించబడినవి పంపించవచ్చా? వారే రచయితలయినా సరె..
2. ఇక దానికి హామి పత్రం అవసరముందంటారా?
3. ఒక పత్రికకి పంపినతరువాత ప్రచురించినా ప్రచురించకపోయినా ఇంకో పత్రికకి పంపవచ్చా? (ప్రింటెడ్ పత్రికలకి)
4. పంపవచ్చనుకొన్నప్పుడు మరిక ఈ నిబంధనలలో ఎందుకు ఇలా ....

ఇతర వెబ్ పత్రికలలోగానీ, అంతర్జాలంలో మరెక్కడైనాగానీ ప్రచురించినవి, ప్రచురణ కోసం సమర్పించినవి అయిన రచనలను పంపించరాదు.
ఇందులో ప్రచురించిన వ్యాసాలను, ప్రచురించిన రెండు వారాల తరువాత రచయితలు తిరిగి తమ స్వంత వెబ్ సైట్లలో ప్రచురించుకోవచ్చు. అయితే ఇతర వెబ్ పత్రికలలో ప్రచురించరాదు.

ప్రస్తావిస్తున్నారు?
*******

ఈ సందేహాలన్ని ఎందుకు తీర్చుకోవాలనుకొంటున్నానంటే, కాళ్ళు నేల మీద ఉండనప్పుడు, కళ్ళు నెత్తిమీద ఉన్నప్పుడు, అలా ..... కూర్చొన్న కొమ్మని నెమ్మదిగా విరిచెసినప్పుడు , నేలమీద పడ్డ నాకు కళ్ళు తెరుచుకొని చూసేసరికి పత్రికా ఎడిటర్‌గారొకరు "కథ రాయగలరా" అని అడిగారు.. డైరెక్ట్ గా "పాతబ్లాగులో బోల్డు కథలాంటి కథలు అని" అనబోయి .. నాలికర్చుకొని, "ప్రయత్నిస్తాను" అని చెప్పాను. ఇప్పుడు ఇలా చూసిన తరువాత మళ్ళీ నాలికరిచేసుకొని, " అర్రే ! చెప్పి ఉండాల్సింది " అని అనేసుకొన్నా... చెప్పే ముందు పెద్దల సలహా అవసరమని ఇలా నా సందేహాన్ని....... మరి... :) :)
********

5.19.2009

అలిగిన వేళలో చూడాలి.........


మోహన మురళీ గానము వినగా .....
తహ తహ లాడుతు తరుణులు రాగా....
దృష్టి తగులునని దడిసి యశోదా...
దృష్టి తగులునని దడిసి యశోదా.....
తనను చాటుగా దాచినందుకే ...
అలిగిన వేళలో చూడాలి......... గోకుల కృష్ణుని అందాలూ....

ఇలా తల్లి యశోధ తన కొడుకిని లాలించి మురిపెంగా అలకని తీరుస్తుంది పాట వరకు అర్థం అది కాని , ఈ పాటకి సినిమాలో సన్నివేశం అయితే, హీరో బార్య తనింటికి వచ్చాక తనని పట్టించుకోడం లేదు ఎంతసేపూ... మామగారు.. పనివాళ్ళు ... అంటూ తనని నిర్లక్ష్యం చేస్తోందని చిలిపిగా అలుగుతాడు. అప్పుడు బార్య పాడే పాట అది.. అందమైన మధురమైన భావన అది ముసి ముసి నవ్వుల వెనక ఉన్న తాటాకు మంట ఆ అలక.

అలాగే బార్య అలిగితే .. అలిగితివా సఖీ ప్రియా అలక మానవా.. నీవలిగితే నే తాళజాల అని బార్యని ప్రసన్నం చేసుకొంటాడు భర్త. అలుకమానవే చిలుకల కొలికిరు తలుపు తీయవే అని.. ప్రాధేయపడడం భలె సరదాగా ఉంటుంది.

మరి బార్య భర్తల మధ్య జరిగే ఈ అలకలు, కోపాల తీర్పులు .. అవి.. స్నేహితుల మధ్య ఎలా ఉంటాయి అని ఆలోచించాను.

ఇప్పటి కుఱ్ఱకారయితే "లైట్" తీసుకో అని ఎదుటివారి కోపాన్ని, వారిలో కలిగే బాధని తగ్గించే ప్రయత్నంలో వాళ్ళు దానిని లైట్ తీసుకొంటూ ఓదారుస్తారు. "ఒక్క నవ్వే చాలు వద్దులే వరహాలు, నవ్వితే ప్రాణమైన ఇచ్చేస్తానంటాడు అచ్చమైన స్వఛ్చమైన స్నేహితుడు. మరి అంత మంచి స్నేహితులెవరున్నారు? మనం నవ్వితే ప్రాణం పెట్టగల స్నేహితులు లేరు కాని, బాధ కలగకుండానే "లైట్" తీసుకో అని, అవతలివాళ్ళకి నేను బాధ పడాలి కామోసూ .. లేకపోతే బాగోదు అని అనుకొనేట్టుగా ఉంటాయి కొంతమంది ఓదార్పులు.
*****

నేను కంప్యూటర్ కోర్స్ చేసేప్పుడు నాకు ఇంకో అమ్మాయికి మధ్య పోటి చాలా తీవ్రతరంగా ఉండేది. మా ఇద్దరికి ఇంకో కోర్స్ చేస్తున్న ఒక సీనియర్ స్నేహితురాలు ఉండేది.
ఆమె ప్రోత్సాహం కూడా మా ఇద్దరి పోటి స్థాయిలోనే ఉండేది. ఎలాగాయినా నువ్వే ఎక్కువ మార్కులు తెచ్చుకోవాలి అని నాకు ఆమెకి కూడా చెప్తూ ఉండేది. సో, ఆమెకి ఎవరు గెలిచినా పర్వాలేదు. ఇద్దరికి ఆమె ప్రోత్సాహం ఉంది కాబట్టి. అనుకొన్నట్లుగానే పరీక్షలు మొదలయ్యాయి. ఇద్దరికి ఆల్ ది బెస్ట్ చెప్పింది మా శ్రేయోభిలాషి అయిన ఆ స్నేహితురాలు.

ప్రాక్టికల్స్ కాబట్టి వెంటనే మాకు ఫలితాలు చెప్పేస్తారు. పరీక్ష రాసి వచ్చేప్పుడు పోటిపడ్డ అమ్మాయికన్నా నాకు ఒక్క మార్క్ తక్కువ వచ్చింది. .. నిజానికి ఇక్కడ బాధ పడాల్సిందంటూ ఏమి లేదు కాబట్టి మరీ అంత బాధ లేదు. నేను కష్టపడలేదు అనుకొన్నా అంతే, మా స్నేహితురాలు మటుకు నేనేమన్నా బాధ పడిపోతున్నానేమో అని అనేసుకొని, నన్ను ఓదార్చే ప్రయత్నంలో కొంచం తిక్క
తిక్కగా మాట్లాడింది. నిజానికి లేని బాధని కొని తెచ్చుకోవాలేమో అనిపించింది నాకు ఆమె మాటలు వింటుంటే . ఆమె అన్న మాటలు.. మీరు చూడండి.

" లైట్ తీసుకోవోయ్! బస్ ఇంకో గంట లో వస్తుంది, అదిగో చూడు ఆ వస్తున్నామేని 89 .... 90 యేళ్ళు ఉండవూ.. ఎలా వడి వడి గా వస్తోందో, అంత వయసు అనిపించడంలేదు కదా.. ఈ ఏడు మా అమ్మ ఆవకాయ పెడ్తుందో పెట్టదో, అవునూ అన్నయ్యకి పెళ్ళి చేద్దామనుకొంటున్నారు. మా వదిన తెలుగు సినిమాలు చూడదట, ఇంగ్లీషు అంటే ప్రాణం అట. రాత్రెందుకో అస్సలు నిద్ర పట్టడం లేదోయ్!.. నువ్వు మటుకు లైట్ తీసుకోవోయ్!.. "

ఇలా ఉంది. ఈమె సమయస్ఫూర్తో, నా తలరాతో కాని ఇలాంటి వాళ్ళు కూడా ఉంటారని అనుభవం పాఠాలు నేర్పేస్తొంది. బాధ కలగడాలు , బాధ పోవడాలు కాదు కాని వెఱ్ఱినవ్వు వచ్చేస్తోంది. మనలో మన మాట .... మాటల కిటుకంటారా దీనిని. ..నిజానికి అలకలు , బాధలు, కోపాలు, తీర్చడం ఒక కళే కదూ .. లేని వాటిని కాదు సుమా.. ఉన్నవాటినే.. ప్చ్ ! లైట్ తీసుకొండి... కొన్ని మాలాంటి అర్థం కాని జీవితాలింతే.
*****

3.06.2009

ఏ నిముషం నాది?


"అమ్మా కంప్యూటరు ముందు కూర్చుంటే ఒప్పుకొనేది లేదు ఎప్పుడూ కంప్యూటర్ ముందే ఉంటావు, కొంచం మమ్మల్ని కూడ చూడమ్మా!?

పొద్దున్న మా పాప అన్న మాటలవి. నిజానికి నిజంగా నాకు చాలా కోపం వచ్చేసింది, ఆ కోపం అంతా శ్రీవారి పై చూపించేసాను. అసలు నాకంటూ నేను ప్రత్యేకంగా ఇంత టైం అని కేటాయించుకొన్నానా? నేను ఏమి చెయ్యడం మానేసి కంప్యూటర్ ముందు కూర్చుంటున్నాను? నాకు సంభందించిన పనులన్నీ, ఒక బాధ్యత అనుకొని చేస్తున్నానా? లేక ప్రేమగా చేస్తున్నానా? నా ఇల్లు నా సంసారం అని అనుకోపొతే నేనిలా చేయగలనా" అంటూ ఆయన మీద విరుచుకుపడితే, ఓ గొప్ప చిరుమందహాసమిచ్చేసి....

"ఉరుమురిమి మంగలం మీద పడ్డట్లు , పాప ఏదో అంది అని నువ్వు నన్నాడిపోసుకోడం బాలేదు అత్తమీద కోపం దుత్త మీద చూపిచినట్లుంది" అంటూ వెళ్ళిపోయారు.

అంతేలెండి, వీళ్ళెప్పుడు అర్థం చేసుకొన్నారు కనక మనల్ని ....అలా అనేసుకొని అసలు నా రోజు వారి కార్యక్రమాలను ఓ సారి తరిచి చూస్తే , అసలు ఈ వారం రోజులు, ఈ 168 గంటలు, ఈ 10080 నిముషాలలో ఏ ఒక్క నిముషం నాది అని ఆలోచిస్తే..ప్చ్!

ప్రతి మనిషి తన జన్మకి పరమార్థం తెలుసుకొని ........
తనకోసమే కాక, పరులకొరకు బ్రతకాలి ....
తానున్నా లేకున్నా తన పేరు నిలవాలి. ...

హ హ :) మన జన్మ పరమార్థం .... పిల్లలు, శ్రీవారు అంతే, అసలింక ఆలోచించడానికి టైమేది? అసలిందులో భాగంగా నేను ఒకసారి నా రోజు వారి కార్యక్రమాలను నా కళ్ళ ముందు గిర గిరా తిప్పుకొన్నాను.

పొద్దున్న 5 గంటలకి మెలుకువ వస్తే, కాస్త అటు ఇటు బద్ధకాన్ని బుజ్జగించి మళ్ళీ కలుద్దామని పంపించేసరికి 5.30 అవుతుంది. ఇహ పనులు నన్ను వేటాడి మరి ఆ పని అయ్యేదాకా నన్ను వదలవు.

మొదట అమ్మ పాత్ర, పిల్లలు స్కూలు, హడావిడి, వంట, ఈలోపులోనే ..ఇంటి ఇల్లాలి పాత్ర ... ప్రతిరోజు వచ్చే పేపర్ ,పాలు, పనమ్మాయి హడావిడి 'ఇల్లాలే ఇంటికి దీపం అనుకొని ఇవన్నీ ముగిసేసరికి ఆఫీసు టైం అవనే అవుతుంది.


ఆఫీసులో మేనేజర్ పాత్ర: ఫైల్స్ , ఒక్కొక్కళ్ళు రావడం, వాళ్ళ సందేహాలు తీర్చడం, లంచ్ టైం ఎవరో గుర్తు చేస్తే కాని తెలియడం లేదు. అక్కడ మన పాత్ర ముగిసింది హమ్మయ్య అనుకొనేలోపు, మళ్ళీ అమ్మ పాత్ర "నేనున్నాను" అంటూ మన పక్కకి ఒద్దికగా వచ్చేస్తుంది. "అబ్బా ! పొద్దున్న చూసాగా నిన్ను కాసేపాగి రా అని బుజ్జగిస్తే, "అహ! పిల్లలు ఆకలి " అంటున్నారు అని మారాం చేస్తుంది మరిక తప్పుతుందా, మళ్ళీ 'అమ్మ అన్నది ఒక కమ్మని మాట' అని నడుము బిగించాల్సిందే. మళ్ళీ అంతా అయి హమ్మయ్య! ఇప్పుడన్నా "నా కోసం" అంటూ ఈ చిన్ని సమయాన్ని కేటాయించుకొందామంటే, శ్రీమతి బహుమతి అంటూ శ్రీవారి పిలుపు. ఇక మరి ఈ 10080 నిముషాల్లో మన నిముషం ఏది?

మరి ఇంతలా చేస్తున్నా మా పిల్లలో, మా శ్రీవారో "ఎప్పుడు కంప్యూటర్ ముందే ఉంటావు" అని నిలాపనిందలు వేసేస్తున్నారు. మరి మీరు చెప్పండి ఈ టైం సమస్య నాదేనా? మీకందరికి ఉందా ? ఎందుకంటే మనందరికి ఉన్నది రోజుకి 24 గంటలే, వారానికి 168 గంటలే, 10080 నిముషాలే మరి నేనే ఇలా అనుకొంటున్నానా? అసలిందులో కేవలం " ఈ నిముషం నాది" అనుకొనే నిముషం ఏది? ఇప్పుడు నేను రాస్తున్న ఈ పోస్ట్ కూడ ఒకవిధంగా మీ కోసం , నా సందేహ నివృత్తి కోసం. మరి నా సందేహం తీరుస్తారు కదూ.... :-)
Loading...